Marokko - Westelijke Sahara

Enthousiasme en eenzaamheid

Vanaf zuidelijk Marokko verandert alles; we zijn al vele politiecontroles gepasseerd, maar hoeven nooit te stoppen. Nu worden we iedere keer aangehouden; er wordt gevraagd naar ons paspoort, beroep, nationaliteit, uit welke plaats we vertrokken zijn, waar we heen gaan.
Ook neemt de woestijn het hier direct over; droog en dor uitgestrekt landschap domineert.

01-westelijke_saharaOns autotootje voelt zich hier niet langer eenzaam; het barst ineens van de Landcruisers, met name pick-ups. In de zware schemer draaien we van de weg af en slaan vlakbij de kust ons kamp op.

Vriendelijke controles

De volgende dag gaan we echt de Westelijke Sahara in. Marokko claimt dat het land van hen is, maar de UN erkent dat niet. Dan wonen er ook nog de Saharawi, die vinden dat het hen toebehoort. In de praktijk uit zich dit in vele militairen op de weg, tegemoetkomende militaire hummers (net tanks), om de zoveel kilometer strategische militaire posten aan de kust (al kunnen we niet zien of ze bemand zijn) en natuurlijk regelmatig een controle.
Maar de politie en militairen zijn vriendelijk, maken een praatje, schudden ons de hand en vragen om het gebruikelijke: wat is onze nationaliteit, waar komen we vandaan, waar gaan we heen. Na het inleveren van een fiche (zelfgemaakt document met al onze gegevens en die van de auto) mogen weer verder rijden. Niemand zeurt om een kado of geld, iedereen is even beleefd. Dat valt ons echt alles mee, zeker na de verhalen die ik heb gelezen.

Mensen die we onderweg tegenkomen, steken hun hand op of zwaaien zelfs uitbundig, zeker als ze zelf in een Landcruiser rijden. Maar ook andere auto’s toeteren, de duim gaat omhoog, big smile. Soms laten ze ons zelfs voorbij rijden om naar ons te kunnen zwaaien, om daarna weer in te halen met opgestoken duim of V-teken. Kortom, we voelen ons hier meer dan welkom en zeker niet onveilig.

Inktvis

02-westelijke_saharaHet wordt wederom een bushcamp die avond; er zijn geen noemenswaardige plaatsen meer, alleen zendmasten vergezeld van een eenzaam bewakingstentje en enkele vissers aan de kust. Dus rijden we weer tot aan de schemer door en draaien dan de weg af naar een mooi plekje aan de kust. Net als we naar bed willen gaan, horen we stemmen vlak bij de auto. Iemand lijkt te roepen, het is voor ons onverstaanbaar. Jeroen reageert, doet de buitenlamp aan en opent de deur een stukje. Twee mannen turen nieuwsgierig naar binnen. Jeroen stapt uit en maakt met handen en voeten een praatje, beide mannen schudden mij ook de hand. Het zijn twee vissers die even een kijkje komen nemen. Ze vissen op inktvis en door de taalbarrière begrijpen ze dat Jeroen morgen inktvis wil. Nee he! Gatverdamme! Ik zie die glibberige dingen al in de pan liggen. Jeroen ziet het wel zitten, ik ben toch echt minder enthousiast. Hoe maak je die dingen schoon?!
We geven ze een biertje waar ze enorm blij mee zijn en lopen de donkere nacht in om te gaan vissen.

We staan buiten met een kop thee en brood in de hand; de frisse zeewind maakt ons wakker. Een visser komt onze kant op en vraagt timide om een sigaret. Daar kunnen wij hem helaas niet aan helpen en hij draait ook meteen weer om. Aan iets anders heeft hij blijkbaar geen behoefte. We wassen de boel van gisteravond af en vertrekken. Geen spoor van ‘onze’ vissers en daar ben ik niet heel rouwig om. Het zijn aardige mannen, maar verse inktvis aanschouwen en meenemen zo vroeg op de ochtend vind ik geen aanlokkelijk idee!

Net als ik verzucht dat ik in dit landschap de dromedarissen mis, komt er een flinke kudde aanlopen die vlak voor en achter onze auto oversteekt.
Het woestijnplaatje is compleet…
Het is erg leeg op de weg, het is eenzaam rijden zo. Af en toe passeren we half afgebouwde panden, of afgewerkt maar leeg. Dat versterkt het eenzame gevoel alleen maar. Zelfs politiecontroles zijn er nu nauwelijks.

Wereldplek voor kitesurfers

We rijden door naar de plaats Dakhla, wat aan het einde van een lange zandplaat ligt. Als de weg naar een baai toedraait, vullen vrolijk gekleurde schermen de lucht. Eenmaal dichterbij, blijkt de baai gevuld met kitesurfers. Wat een levendigheid ineens!
De camping is een troosteloos ogende, ommuurde zandbak. Er is alleen door tralies zicht op zee, het lijkt wel een gevangenis! We hadden gehoopt hier andere reizigers te ontmoeten, aangezien het de laatste grote plaats voor de grens met Mauritanië is. Maar behalve een Franse overwinteraar, is hier niemand. Het is mogelijk om hier alleen te douchen, dus we maken gebruik van deze gelegenheid en gaan op zoek naar een betere stek. Bij de baai staat een groep Franse overwinteraars en enkele busjes van kitesurfers, wij sluiten aan.
Een politieman komt een kijkje nemen, vraagt om een fiche en heet ons van harte welkom. We hoeven niets te betalen voor de overnachting en we staan hier nog mooi ook. We gaan even naar het strand, maar er hangt lichte bewolking en er staat een flinke wind. Nooit gedacht dat ik in de Westelijke Sahara kippenvel zou krijgen, maar het is toch echt zo!
Jeroen raakt aan de praat met twee Nederlandse kitesurfers. Blijkbaar is dit een van de beste plekken ter wereld om deze sport te beoefenen. Dat verklaart het enorme aantal hier.
Niemand reist verder; het ziet er naar uit dat we alleen door Mauritanië gaan rijden.

Benieuwd naar de foto’s van Marokko?

Lees ook de andere blogs over Marokko:

11 reacties op “Enthousiasme en eenzaamheid

  1. Hallo lieve buurtjes,
    Wat een belevenissen allemaal, spannend hoor.Fijn te merken dat alles goed met jullie gaat. We genieten van jullie verhalen.
    We volgen op Google Earth nauwgezet jullie reis, heel interessant!! Heel goede reis verder en groetjes uit de Marga Klompe.
    Jasper en Agaath

  2. Lieve Sonja en Jeroen,

    Ik schaam me een beetje dat ik nu pas een berichtje achterlaat voor jullie. Wat een geweldige verhalen en belevenissen zeg. Sonja wat kan je toch geweldig schrijven het is net of ik er een beetje bij ben tijdens het lezen. Ik kan haast niet wachten om jullie te komen opzoeken maar gelukkig voor jullie gaat dat nog wel even duren.

    Liefs Els

  3. Hoi Jeroen en Sonja,

    Lekker leesvoer nu hier de sneeuw van gisteren aan het dooien is. Zie met spanning uit naar de volgende blog

    Groetjes Frans en Carla

  4. Spannend allemaal hoor. We genieten van jullie warme verhalen vanuit een koud, wit Nederland onder een dekentje op de bank!

  5. Hoi Sonja en Jeroen,
    Ik volg jullie met grote belangstelling en ik vind de ervaringen die jullie opdoen enorm. Blijf schrijven!!!
    Groetjes uit besneeuwd Waalwijk!

  6. Wow, what an interesting adventure you two are having. This one I figured out how to get it translated and we thoroughly enjoyed reading it all.

    Take care and stay safe.

    Love, Tom and Donna

  7. Hallo, leuk dat er zoveel kitesurvers zijn en ook nog Nederlanders, je ziet ze zijn overal. Hopelijk blijft het bij jullie warm, want zoals Mariska schreef hier ligt een lekker laagje sneeuw. Groetjes van ons

  8. Ik zit jullie verhaal te lezen, in tussen kijk ik naar buiten. Het is helemaal wit hier en Rilana is met een groep kinderen buiten een sneeuwpop aan het maken. Het is moeilijk een voorstelling te maken van de woestijn daar. Het heeft allebei iets, een witte wereld of zand wereld om je heen. Beide erg bijzonder
    Liefs van ons, hamari

  9. wat een mooie en soms spanende verhalen momenteel
    ligt hier een dik pak sneeuw zijn wel mooie plaatjes als je naar buiten kijkt alles wit nu al een beetje een kerst sfeertje.
    tot de volgende reis verslag.
    bye evelyne en Wil

  10. Hey avontuurlijke reizigers,
    Ongelofelijk dat jullie toch overal Nederlanders tegenkomen zeg. Eenzaamheid voelt misschien even wat vervelend maar eerlijk gezegd zijn wij daar niet zo somber onder hoor want dan krijgen we weer een heerlijk verhaal te lezen. Dus blijf dat goed afwisselen, drukte, enthousiasme en vooral veel tijd om te schrijven. Ik geniet ervan. Liefs Lianne

  11. Fijn om weer even iets te lezen. Klinkt lekker allemaal….vooral omdat ik het nu echt koud heb en jullie verhaal toch wat warme geeft (ondanks je kippenvel..) Er is morgen hier een weer alarm, omdat er waarschijnlijk veel sneeuw gaat vallen. We zijn weer benieuwd naar Mauritanië….We denken aan jullie!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *