Jordanië - Wadi Rum desert

Knusse woestijn in Jordanië

Een woestijn en knus zijn normaal gesproken twee begrippen die niet samengaan. Maar Wadi Rum is anders. Het begint al bij aankomst, al is er van knusheid dan nog maar weinig sprake: Wadi Rum prijkt op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en dus hangt er een prijskaartje aan. Een man komt wild gebarend en schreeuwend op ons af; dáár moeten we parkeren en dáár betalen. Jeroen maant hem tot rust; waarom zijn die Arabieren toch zo opgefokt?

Op eigen houtje

_TIG5033_TIG5194_TIG5154In ruil voor enkele Jordaanse bankbiljetten krijgen we een vaag kaartje van het gebied en worden we losgelaten in de woestijn. “Trek niet te diep het gebied in, jullie zijn maar alleen” wordt ons nog nadrukkelijk meegegeven, nadat we het aanbod van een gids hebben afgeslagen. Een gids geeft geen garantie dat we niet verdwalen, dat weten we maar al te goed na ons hachelijke vulkaanavontuur in Ethiopië. Dus gaan we gewoon op eigen houtje.

Het eerste deel van dit gebied wordt als toegankelijk bestempeld en daarom komen hier normaal gesproken -onder begeleiding- nog aardig wat toeristen. Maar Jordanië gaat gebukt onder de onrustige situatie in het Midden-Oosten; het toerisme is met bijna tachtig procent gekelderd. Dus delen we de woestijn alleen met de lokale Bedoeïnen en hun geiten.

Druipende chocolade

_TIG5148We _TIG5190rijden langs enkele rode zandheuvels die me met weemoed aan Namibië doen denken en passeren bijzonder gevormd zandsteen waarvan de roze kleur prachtig afsteekt tegen de blauwe lucht. De auto ploegt met brommende motor door het poederzand, terwijl kamelen zich op een drafje uit de voeten maken.

De zachte kussens van een bedoeïenentent lokken ons en we genieten van een poppenglaasje heerlijke kruidenthee.
Behoedzaam rijden we verder door het diepe zand en kijken naar de bizarre zandsteen- en granietformaties om ons heen.

Uitgesleten pilaren, in verschillende bruintinten. Een enorme, versteende wand lijkt met een beetje fantasie op een taart met druipende chocolade. En een natuurlijk gevormde parasol biedt de perfecte schaduwplek!

Schijn bedriegt

De Jordanie sterrenhemelzon gaat onder, de stilte houdt aan en gelukkig is het aangenaam koel. Het maanlicht werpt letterlijk en figuurlijk een ander licht op het bijzondere landschap. _TIG5184Zodra de maan onder is, hebben we dankzij de inktzwarte lucht een prachtig zicht op de fonkelende sterren en de Melkweg.

Omringd door mooie formaties lijkt deze woestijn overzichtelijk, eentje waar je niet in kunt verdwalen. Maar schijn bedriegt. Een minuscuul bewegend object trekt onze aandacht. Jeroen tuurt door de verrekijker en zegt verbaasd; “Het is een auto!” We schatten afstanden totaal verkeerd in. Iets wat op loopafstand lijkt, blijkt in werkelijkheid immens ver weg. En zo blijkt deze knusse woestijn ineens een stuk imposanter dan hij lijkt…

Benieuwd naar de foto’s van Jordanië?

Eén reactie op “Knusse woestijn in Jordanië

  1. Heerlijk en herkenbaar verhaal. Hoe gaat het wonen en wennen in Waalwijk? We spreken snel iets af.

    xx

    Jan en Ada

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *