Mali - Kita, Bamako en Ségou Koro

Kerst in (on)rustig Mali

De grens met Mali ligt voor ons; twee rood-wit gestreepte olievaten met een lange tak ertussen. Ik heb buikpijn, moet ik eerlijk toegeven. Wat staat ons te wachten? Is dit wel verstandig? In Mauritanië, Senegal en Gambia reageerde iedereen hetzelfde als we over Mali spraken; “Nee, ga daar niet heen, het is te gevaarlijk!” En sommigen voegden er aan toe; “Er staat een prijs op het hoofd van Westerlingen”. Dat is nog eens bevestigd door de ontvoering van een Fransman, nog maar een paar weken terug. We vallen erg op als blanken in een auto met buitenlands kenteken.

Bovendien is een paar dagen geleden de regering afgezet door de militairen, dus de situatie in het land is instabiel; niemand weet wat er gaat gebeuren.
Ook de Nederlandse ambassade is niet blij met onze komst. “Is het wel echt nodig?” vraagt de ambassadeur aan de andere kant van de lijn als Jeroen belt om te melden dat we het land gaan betreden. En na zijn uitleg, zegt ze pinnig; “Tja, het is uw eigen keus”.
Maar de omringende landen zijn ook geen fijne opties; we hebben er goed over nagedacht en weloverwogen deze beslissing genomen. Of het de juiste is, zal de komende dagen blijken.

Lege weg

Bij de Malinese grens zijn ze erg vriendelijk; we worden welkom geheten in het land en zelfs uitgenodigd om mee te lunchen. Dat slaan we beleefd af. Ze verzekeren ons dat het zuiden veilig is; “Geen problemen hier” benadrukken ze een aantal keer; “alleen in de woestijn”.
In konvooi rijden zoals de ambassade adviseert, is onmogelijk. Er is alleen vrachtverkeer op de weg; personenauto’s zijn er nauwelijks. De weg is voornamelijk leeg…
Uitgerekend hier heeft mijn telefoon geen bereik. Lekker dan. De deuren gaan voor het eerst op slot.
Maar onderweg springen militairen bij controlepunten in de houding en salueren alsof we de generaal himself zijn. Echt teveel eer voor twee gewone Brabanders op reis, maar ze zijn erg blij en vereerd dat we hun land bezoeken. Dorpsbewoners zwaaien enthousiast of steken lachend hun duim omhoog. Verder blijft het rustig en wij ontspannen langzaam wat meer.

Superveilige slaapplaats

1_mali_blog_2013In de plaats Kita worden we aangehouden door enkele politieagenten. Als we aangeven hier te overnachten, krijgen we de opdracht om ons bij het politiebureau te laten registreren. We rijden de binnenplaats op en het lijkt me eigenlijk een prima overnachtingsplek. Dit ongewone verzoek vergt even overleg, maar het is goed en zo beschikken wij over een superveilige slaapplaats.
De agenten nodigen ons uit om bij het kampvuur te komen zitten. Iedereen verzamelt zich voor het kleine tv’tje dat buiten is neergezet. Wij ook. Het is tijd voor het nieuws; in Mali schudden hoge militaire pieten elkaar de hand, waarna tanks, granaten en munitie trots in beeld worden gebracht. En wij zitten in datzelfde land… en volgen samen met voorovergebogen agenten aandachtig de laatste ontwikkelingen.
Samen met agent Mamadou bekijken we onze wegenkaart. Waar kunnen we veilig rijden? “Tot aan Segou is geen probleem”, zegt hij. “Daarboven wordt het onveilig”. Hij wijst wel drie keer aan welke wegen we kunnen nemen. Fijn, we voelen ons nu wat geruster.

Geen toerisme

2_mali_blog_2013We zijn er inmiddels van overtuigd dat we in het zuiden veilig kunnen rondreizen, maar het is toch beter om niet op eigen houtje te gaan ronddolen. Dus spreken we in de hoofdstad Bamako af met gids Balla van Papillon Reizen.
We bezoeken ter plekke een markt, waar onder andere natuurlijke medicijnen worden verkocht. De verschillende kruiden kan ik op de vroege ochtend nog wel hebben, maar er liggen ook stinkende dierenkoppen, slangenvellen, botten, gedroogde apenhuiden en weet ik wat allemaal. Juist ja; gauw doorlopen maar….
We zien een schoenmaker aan het werk en hier en daar worden nog beeldjes en instrumenten gemaakt. “De productie ligt bijna stil”, vertelt Balla, “vanwege het gebrek aan toeristen”. Dus de shops staan overvol met tassen, schoenen en andere spullen die wachten op een koper. We merken wel dat we aan alle kanten naar binnen worden getrokken door wanhopige verkopers.

Het is Kerst!

3_mali_blog_2013De volgende ochtend worden we zowaar gewekt door kerkklokken; het is pas de tweede keer gedurende deze reis dat we die horen. Eindelijk even geen moskee; het is Kerst! Eerst bezoeken we het dorp Ségou Koro; de bakermat van deze regio. We lopen over de smalle zandpaadjes tussen de modderhuizen door, langs de moskee met de kenmerkende, uitstekende palen waarvan wij dachten dat het voor stevigheid was. Maar het blijken treden te zijn zodat men in de regentijd, als er stukken afvallen, er gemakkelijker bij kan om de moskee te herstellen.
Bij de rivier is het druk; de was ligt in een teil en wordt geschrobd op een wasbord. Een grote pan wordt met zand uit de rivier geschuurd en daarna afgespoeld. Een soort graankorrels liggen schoon gewassen in een grote kalebas. De kids helpen een handje mee.

4_mali_blog_2013We verlaten het dorp en rijden naar een bogolonatelier. Een rondleiding laat ons zien hoe katoendraad wordt gesponnen en hoe een wever zwaar werk verricht om er een kleed van te maken. Vervolgens werpen we een blik in een pruttelende kookpot waar rode boomschors en groene kruiden worden gekookt, die de basiskleuren vormen. De geverfde kleden liggen te drogen in de zon, waarna ze in het atelier worden bewerkt met patronen. Klei uit de rivier vormt een grijs laagje, wat na even drogen wordt afgespoeld. Een zwart patroon blijft dan achter.
Jeroen mag zelf aan de slag en tekent met penseel en klei een kerstboom; het is tenslotte eerste Kerstdag! Het resultaat gaat even in een waterbadje en voilà; de klei spoelt weg en er blijft een zwarte tekening achter. Een bijzonder souvenir!

Tropisch kerstdiner

6_mali_blog_2013Nog even gauw boodschappen doen op de markt voor ons kerstdiner, voordat we in een overdekte piroque stappen voor een boottochtje op de Niger.  Het is heerlijk op het water en langzaam varen we langs alle tafereeltjes; vrouwen die de was doen, zwemmende kids, ijverige vrouwen aan de afwas, mensen die zichzelf wassen met een flinke dosis zeep -ze zien helemaal wit!- en vanuit kleine houten piroques wordt Niger-zand in een vrachtwagen geschept. Kinderen roepen en zwaaien uitbundig.

5_mali_blog_2013Na afscheid te hebben genomen van Balla, gaan we ons concentreren op het kerstdiner. Het valt niet mee om in de kerststemming te komen bij 30 graden in het stof zonder al te veel kerstsfeer om je heen. Het mapje met kerstmuziek dat mijn broer voor ons heeft opgenomen helpt ons op de juiste weg. Jeroen vouwt onze servetten -in Brabants motief- tot een mooi kunstwerk en met 3 waxinelichtjes is onze tafeldecoratie compleet.

Realistische inwoners

We verlaten Mali met een positief gevoel, dankzij de hartelijke inwoners. De frustratie in het zuiden is groot; het is er rustig maar de toeristen -een belangrijke inkomstenbron voor Mali- blijven weg, wat het dagelijkse leven een stuk harder maakt. Ze blijven optimistisch; overtuigd dat de rebellen in het noorden worden overmeesterd en de rust daar zal terugkeren, maar ook realistisch genoeg om aan te geven dat het nog enkele jaren duurt voordat het land hersteld zal zijn en het toerisme weer op peil is. Tot die tijd is het bikkelen om te overleven en omarmen ze iedere toerist die het aandurft om hun land te bezoeken.

Benieuwd naar de foto’s van Mali?

21 reacties op “Kerst in (on)rustig Mali

  1. Beste TM-volgers! De ‘frietzaak’ van vorige week bleek een frietzak te zijn, toch een aardig verschil. Afrikaanse spraakverwarring zullen we maar zeggen. Inmiddels (22/2) zijn S+J na wat voodoo-rituelen en visa-perikelen in Nigeria beland. Ze zullen dit land samen met een Spaans stel doorreizen, in Calabar het visum voor Kameroen aanvragen en in Ekok via de Suspension-bridge Nigeria verlaten, of toch maar een andere grensovergang?

  2. Beste TM-volgers!! Sonja en Jeroen zijn ervan onder de indruk hoeveel zorgen er op dit forum geuit worden. Dat is bijzonder te waarderen, maar aangezien wij -de stamhoofden van Sonja en Jeroen- iets vaker contact met deze ‘maniacs’ hebben, lijkt het verstandig een deel van jullie zorgen weg te nemen door regelmatig info te verstrekken. En hoewel het Kerstverhaal vorige week ons ten deel viel, hier alvast een update: dankzij de carnavalsmuziek van Ruud hebben ze afgelopen dagen in Togo (Atakpamé), waar ze vanaf maandag 1o febr. zijn, bij 35 graden carnaval kunnen ‘vieren’ met een heus frietje erbij uit een echte frietzaak!! Momenteel zijn ze in Kara in het noorden van Togo. Het gaat goed met beiden en ook met de auto gaat het goed (niet onbelangrijk als het je huis is).

  3. De sfeerfoto’s van Jeroen en het schrijverstalent van Sonja maakt het mogelijk je erbij aanwezig te voelen. Kerst (met 30 graden) en een foto die boekdelen spreekt lijkt voor ons, die de carnaval net achter de rug hebben, alweer zolang geleden. Als ik die twee zo op de foto zie kan ik alleen maar jaloers zijn. Blijf genieten van jullie reis, inclusief de spannende momenten! Super!

  4. Jullie ‘kerstfoto’ hangt al enige tijd aan het prikbord. Nu met het verhaal erbij leeft het echt!
    Aankomende zaterdag, 16 februari, gaan we naar Marion en Maarten samen met Margriet en Jan bijpraten over onze tocht in de Sahara. Natuurlijk ook over jullie en Renate en Paul, die op dit moment weer een tour maken.

    Jullie zijn kanjers, blijf inderdaad vooral rustig en laat je goed informeren.
    Dikke kus van ons allebei!

  5. Mooi verhaal, we hadden jullie al gemist.

    Warme groet uit een fascinerend Ethiopië.

    Jan en Ada

  6. Hoi luitjes, wij zijn ook blij dat we weer wat horen, ik had Mariska al een paar keer gevraagd of ze wat van jullie had gehoord.

  7. Groetjes van Belgie,
    Een mooi avontuur zo als jullie alles vertellen, is zoals we met jullie reizen.
    Rafael is veel gegroeit en nu we beginnen met de potjetrainen, 13 mei begin de school voor hem.
    We hopen jullie snel terug zien.
    Nog veel plezier met de 30 graden, hier is nog vries.

  8. Hoi Sonja en Jeroen,wat fijn om weer een update te krijgen van jullie reis. Met al die onrust in Mali wordtje toch een beetje kriegelig als je niks hoort. Lekker genieten!

  9. Hey Kanjers,
    Aan de onrust voeg ik niets meer toe, wat waren we verwend met grote regelmaat een up date te krijgen. Als jullie zoveel voor elkaar krijgen bij alle oversteek plaatsen (douane mannetjes, politie mannetjes enz) regel in vredesnaam dan ook een super internet kabeltje wat ter alle tijden gewoon werkt.. We zijn vele grijze haren verder (word bijna 50 jaar hoor) maar geniet er enorm van dat jullie zoveel beleven en ons mee laten genieten. Sonja wat ben je een kei in het schrijven.
    Dikke kus

  10. Poehpoe, wat was ik happy met een mail van jullie.
    Ik weet dat het ook internet problemen kan zijn, maar we waren echt ongerust!
    Maar natuurlijk weer een super verhaal om te lezen.
    Ik zou zeggen geniet er van!
    En dikke kus van ons drie!
    HaMaRi

  11. Hoi Sonja en Jeroen, wat fijn om weer jullie geweldige ervaringen te lezen. Wij waren ook bezorgd en hoopten dat de verbinding het probleem zou zijn. Fijn te horen dat alles goed gaat. Beleef en geniet verder, groetjes van Jasper en Agaath.

  12. Mooi beschreven!
    En gelukkig is de situatie inmiddels fors in positieve zin aan het veranderen. De mensen hebben weer hoop en ogen sprankelen weer.
    Vanuit Ségou een heel goed vervolg van jullie reis gewenst.

  13. Een hele geruststelling jullie mailtje. Waren wel wat onrustig maar dachten wel aan verbindings problemen. Het is tenslotte Afrika! Veel reis plezier de komende tijd. Zie uit naar de volgende verhalen.
    Ada en Piet

  14. Fijn om weer iets te horen. We maakten ons behoorlijk zorgen. Maar gelukkig is alles oke. Mooi verhaal weer en wat een avontuur!

    Groetjes, Frans

  15. Phoei…vaak aan jullie gedacht de afgelopen tijd, vroeg me af of alles wel goed zou gaan. Gelukkig wel dus.
    Prachtig avontuur, ik blijf jullie volgen.
    Groet, Ron

  16. Fijn om van jullie weer zo’n prachtig verhaal te lezen. En te lezen dat het goed met jullie gaat!

    Groetjes,
    Carina

  17. Fijn wat van jullie te lezen. Blijf lekker genieten van deze super reis en blijf voor ons maar mooie samenvattingen schrijven. (Mocht je nog interesse hebben, volgende week is de reünie. Het zou leuk zijn……..:))
    Lieve groet van ons.

  18. Wat een avontuur. Spannend ..maar wat jullie aangaan pakt niemand jullie meer af. Echt top, wat een schat aan ervaring. En ga zo nog door maak er topreis van. En draai maar wat uit dat mapje van Ruud (carnaval) en ik zal er een op jullie nemen in het carnavalsgebeuren. Veel goeds en liefs weer Marianne, Toine , katja en Ilja

  19. Wat fijn weer een update te krijgen en goed te horen dat het probleemloos is verlopen. Kan niet wachten tot het volgende verslag. Heerlijk om bij weg te dromen in winters Nederland!

  20. Fijn om te horen dat het allemaal goed gaat daar! Ik geniet van jullie verslagen en hoop, eerlijk gezegd, op betere internetverbindingen, haha…
    Jullie zien er stralend uit op de foto!
    Groeten Annie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *