Namibië - omgeving Brandberg

Meer dieren dan mensen rond Namibische Brandberg

Het asfalt gaat over in zand en dat voelt meteen anders; we zijn nu onderdeel van het landschap. Opvallend zijn de groene boompjes, die een groot contrast vormen met het kale, lichtgrijze en bruine landschap eromheen. Samen met Marc en Rosana in hun Unimog passeren we enkele hutjes, soms van bamboe, maar vaak van samengeraapte metalen platen, al dan niet verroest. De koeien grazen van het weinige gras en kleine watermolens versterken het gevoel van eenzaamheid rond de Brandberg.

De Brandberg domineert

de BrandbergDe omgeving verandert; de vele zilvergrijze planten steken mooi af tegen de uit scherpe stenen bestaande zwarte heuvels. Dit gaat weer over in lichtbruine gravel. We parkeren op een vlak stuk, met zicht op de Brandberg, die met de ondergaande zon vuurrood kleurt en daarmee zijn naam eer aan doet.
De volgende ochtend ontbijten we op ons gemak op onze eenzame overnachtingsplek. De wind is opgestoken en giert om ons heen, wat het desolate gevoel verder vergroot.
De Brandberg blijft nog even in beeld voordat het zandpad afbuigt, verder de woestijn in.

100% wild

Zebra's in de buurt van de Brandberg.Een kleine kudde zebra’s stuift voorbij en kijkt op veilige afstand nog even naar ons voordat ze om het hoekje van de berg verdwijnen. Geweldig om dieren in deze droge omgeving te zien; knap dat ze hier kunnen overleven en het is extra gaaf omdat deze dieren 100% wild zijn!
Een groep hartenbeesten -veel lichter van kleur dan we eerder gezien hebben- blijft nog even vertwijfeld staan, voordat ze er toch vandoor gaat. Er zijn genoeg sporen die onderweg ons pad kruisen; van hyena’s, gemsbokken, olifanten en waarschijnlijk zelfs leeuwen.

Spectaculaire eenzaamheid

Schitterende leegte rond de BrandbergEen vlakte, rivierbedding en verschillende rotsplateaus en de Brandberg trekken aan ons voorbij. Wat zijn we nietig! Over stenen en keien hobbelen we voorzichtig naar beneden.
Hoge, rotsige bergen bepalen nu ons beeld. Aangelicht door de zon kleuren ze extra roestbruin. We vervolgen onze weg door een diep zanderige rivierbedding en de temperatuur van onze motor loopt op. De bandenspanning verder verlagen (1.8 bar) en overschakelen op low gear helpt. Intussen verzamelen we ook brandhout voor een goed vuur vanavond.

Lekker wildkamperen en kampvuurtjes maken.Een hoger gelegen plateau ontneemt ons het zicht en nieuwsgierig rijden we erheen. Een wijd, uitgestrekt panorama ontvouwt zich. “Wauw!” is de reactie die het aan ons beiden ontlokt. Een enorme vlakte, begrenst door diverse bergen en rotsen. Drie gemsbokken galopperen er vandoor. Achter ons ligt de rivierbedding, omringt door groene boompjes en struiken. Driehonderdzestig graden adembenemend mooi uitzicht! Dit wordt vanzelfsprekend onze overnachtingsplek.

Sunset rond de BrandbergDe zon gaat spectaculair onder achter de bergen en de randen steken scherp af tegen de oranje-gele lucht. Intussen rijzen er heerlijke dampen op uit de Unimog; Rosana bakt een bananenbrood. Jeroen maakt een stevig kampvuur en met een glas wijn in de hand toosten we op het voorrecht dat we hier mogen zijn. Wat een gave plek!

Cakeje bakken in de woestijn.Ik sta heel vroeg op en zie een gemsbok op de vlakte staan, behoorlijk dichtbij. Hij kijkt me wantrouwend aan, rent een stukje weg om vervolgens stil te staan en om te kijken. Intussen komt de zon op en kleurt de bergen tegenover mij prachtig rood. Ik geniet in m’n eentje van al dit moois en na een half uurtje duik ik nog even terug in bed.

Teken van leven

Begraafplaats in de middle of nowhereNa uren rijden zonder mens of dier gezien te hebben, doemt er op de zanderige vlakte ineens een begraafplaats op. Een bizar gezicht. Er ligt een gehucht vlakbij; de hutjes lijken verlaten, maar tot onze verbazing zien we in de verte enkele geitenhoeders en wat kinderen. Jee, die wonen echt in een onherbergzaam, afgelegen gebied met alleen een kudde geiten die nauwelijks iets te eten hebben.

Onze weg vinden via drooggevallen rivierbeddingenWGemsbokkene duiken een canyon in en behoedzaam rijden we verder over de schuivende stenen. Het wordt steeds smaller en de temperatuur hoger. Door omgebogen takken om een boomstam, beseffen we dat hier een rivier heeft gestroomd. Uiteindelijk vinden we, voor het eerst tijdens deze tocht, een beetje water.
De rivierbedding wordt breder en levendiger; een groep bavianen laat van zich horen, koedoes en groepjes gemsbokken en springbokken maken zich uit de voeten. Zoveel dieren hebben we nog niet eerder gezien! We verzamelen hier brandhout en rijden totdat het schemerig wordt. Op een verhoogd stukje in de rivierbedding slaan we naast olifantensporen ons kamp op.

‘Divorce pass’ scheidt ons niet…

Divorce Pass met de 7 ton zware Unimog van Marc en RosannaEen pas met de onheilspellende naam ‘divorce pass’ is vandaag een feit. Marc gaat eerst te voet poolshoogte nemen. Het is steiler dan we dachten en met de losse keien en de scherpe, nauwe bocht wordt dit wel een uitdaging.Divorce Pass omhoog met ons bakkie! Marc en Rosana gaan eerst en het is even slikken om te zien hoe de grote Unimog zich schuddend en grommend een weg naar boven baant. Marc roept van boven dat ‘ie er is en dan kunnen wij. Ook wij schommelen behoorlijk heen en weer op de oneffen stukken en het schuivende geluid van stenen is niet bepaald geruststellend. Toch halen ook wij de top. Maar het erna gelegen smalle stuk, naast een afgrond, levert mij toch ook klamme handjes op. Het pad blijft omhoog en omlaag gaan en we kruipen vooruit over de losse stenen. Tijdens de koffiestop komen we erachter dat we in twee uur tijd nog geen zeven kilometer hebben afgelegd! Dat schiet lekker op… Gelukkig hebben we totaal geen haast.

…maar we gaan toch uit elkaar

Unimog en Landcruiser; wat een supertijd hebben we gehad!Tijdens een pittig stuk door een diepe zandbedding steekt er ineens een jakhals over; het eerste roofdier dat we tegen komen. We keren terug naar de mooiste kampeerplek van deze week, waar Marc en Jeroen een vuur aanleggen voor de braai. Een heerlijk malse T-bone steak is het resultaat.
De volgende ochtend nemen we op dramatische wijze afscheid van elkaar; zij slaan rechtsaf en wij links…. nieuwe avonturen tegemoet.

Benieuwd naar de foto’s van Namibië?

Lees ook de andere blogs over Namibië:

10 reacties op “Meer dieren dan mensen rond Namibische Brandberg

  1. Dag luitjes, wat een wanhopig jaloers makend verhaal met foto’s! De Hilux gaat eind november onder het mes en het ontwerp van de camperunit is af. We kunnen niet wachten….
    Houdoe!

  2. Het blijft maar smullen van jullie verhalen….
    Wat een geweldige reis.
    Een film er van maken zal niet kunnen, maar jullie zouden het verhaal in boekvorm uit moeten gaan geven!!!
    Doe voorzichtig, en gauw het vervolg publiceren!!!

    Groet,Ron

  3. Wanneer komt de tv-serie van Travel Maniacs uit? Dit is zooooooooveel beter dan 3opreis of wat dan ook. Jullie blogs geven letterlijk met geur en kleur weer wat jullie mee maken en dat zijn zulke mooie dingen dat je zo af en toe wel eens een kijkje wilt nemen!!!

    Geniet ervan he!!!! Ik kijk weer uit naar de volgende blog!!!

  4. Ha luitjes, wat een schitterend verhaal weer en wat heerlijk dat je ons meeneemt in het adembenemende avontuur. Zo voelen we ons helemaal betrokken in jullie reis en de schitterende natuur. wat een prachtige foto’s maken jullie. Echt heel bijzonder! Geniet ervan. Liefs Lianne

  5. Jullie reisverhalen zijn prachtig, en ook in Zuid-Afrika aan het werk.? Hier alles ok, we hebben in sept/okt een prachtige reis naar Griekenland gemaakt. een week ervan met de Landcruiserclub op de Peleponnesos. was schitterend. We gaan 20 nov met kennissen een week door Oman Reizen, daar hebben we natuurlijk ook Toyota’s gehuurd. Kunnen we offroad door de desert.
    Geniet verder en we horen/lezen weer van elkaar.
    Hartelijke groet Marian en Piet

  6. Hee avonturiers!
    wat een heerlijk verhaal om bij weg te dromen zeg! wat bijzonder dat jullie zo’n verlate stille plek op deze aardbodem gevonden hebben, en wat genieten is dat.
    Wederom een verhaal waar je u tegen zegt.

    heel veel liefs,
    Jullie Afrikaanse dochter die smacht naar wat Afrikaanse avontuur x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *