Angola - tegen de grens van Namibië

Ontmoeting met Himba’s in Angola

_TIG6179Op onze overnachtingsplek ontmoeten we de Nederlander Marc en zijn Braziliaanse vrouw Rosana opnieuw; na de kennismaking in Kameroen besloten we contact te houden en nu lukt het om een stuk samen te reizen. Zij zijn al langer op pad met een Frans stel en wij sluiten aan.

De hoofdweg laten we achter ons; de woestijn lonkt. Rotsige heuvels trekken aan me voorbij, waarna het pad langs een canyon loopt en ons verder het droge heuvellandschap in leidt. Ik krijg de kust in beeld, maar dat is niet de bedoeling. De juiste weg loopt van de kust af. _TIG6243Diverse paden die we proberen, eindigen in het niets. Jeroen en ik proberen in het enige gehucht wat er is de juiste weg te vragen -wat niet meevalt in het Portugees- en we denken te weten welke route we moeten nemen. Het zandpad is omlijnd met rood geverfde stenen. Dat betekent dat de weg veilig is, maar in het gebied eromheen nog mijnen kunnen liggen. Het weggetje kronkelt uiteen in verschillende paadjes, waardoor we al gauw het spoor bijster zijn. Met behulp van de GPS houden we de juiste richting aan.
_TIG6218Diep zand leidt ons door een prachtig uitgesleten kloof en een met keien gevulde, droge rivierbedding. Soms rijden wij vooruit om te bekijken of de andere twee wagens (die zijn toch een stuk groter) ook verder kunnen en soms gaan de mannen te voet op onderzoek uit. Een avontuurlijke route die abrupt ten einde komt door dichte begroeiing met akelige doorns waar we helaas met geen mogelijkheid doorheen kunnen. Maar het is geen straf om dit prachtige stuk terug te rijden, op zoek naar een andere route.

Lekke band

_TIG6296We belanden in een desolaat keienlandschap in roodbruine tinten, wat prachtig benadrukt wordt door het zachte licht van de namiddagzon. Kleine, dikke woestijnplanten doorbreken het landschap. De zee is nog lang niet in zicht als we stagneren op een smal paadje dat langs een steile heuvel omhoog kronkelt. _TIG6278Wij hadden het met onze Landcruiser wel aangekund, maar voor de Unimog en de Iveco is het teveel van het goede. Met veel moeite keren we om. Dan maar via een ander, laaggelegen pad, maar ook dit wordt een steeds grotere uitdaging. Dan volgt een enorm gesis en blijkt de Unimog een lekke band te hebben die in rap tempo leeg loopt.

Gelukkig is het nog net lang genoeg licht om het wiel te verwisselen. Jeroen geeft advies na onze harde les in Kameroen; keien voor de wielen en stenen onder de assen als extra beveiliging als de krik eronder staat; het is toch een gevaarte van zeven ton!
We staan in een rivierbedding en dit wordt noodgedwongen ons bushcamp voor vannacht. Een prachtige plek, dus mij hoor je niet klagen….

Andere wereld

We nemen afscheid van de Fransen; zij vertrekken al naar Namibië. Met z’n vieren rijden we een andere route. De weg is erg slecht met veel keien, rotsen en geulen en Jeroen z’n stuurmanskunst wordt op de proef gesteld. De omgeving wordt intussen steeds mooier en ruiger, lokale stammen in traditionele kleding kijken ons verbaasd aan. We zijn in een andere wereld…

IMG_8703Als we afslaan is de weg niet meer dan een nauwelijks zichtbaar pad.
De uit takken opgebouwde veekralen zijn leeg; de hoeders zijn op pad met hun kudde geiten of koeien. De wilde tijm groeit hier volop en geurt heerlijk. Ik heb het gevoel in onontdekt gebied te zijn; hier komen niet veel reizigers. We passeren kleine nederzettingen opgebouwd uit simpele hutjes, locals zwaaien, we ontwaren al enkele Himba’s en hobbelen door een aantal rivierbeddingen.
Uiteindelijk vinden we een mooie kampeerplek tussen de apen, die zich krijsend uit de voeten maken. We genieten van ons flinke kampvuur onder een fantastisch fonkelende sterrenhemel.

Spontane ontmoeting

_TIG6353Vroeg in de ochtend horen we stemmen. Vier Himbavrouwen staan vlak bij de auto en roepen ons. Een beetje onwennig staan we tegenover elkaar. Een rokje van koeienhuid en_TIG6358 versierselen rond polsen en enkels, meer hebben ze niet om het lijf. De oudste heeft zich volledig ingesmeerd met de bekende rode oker. Ze dragen een kookpotje, een stuk deeg waar ze pap of koeken van maken en een stukje nog rokend houtskool, zodat ze direct vuur kunnen maken. We maken foto’s en geven ieder een print daarvan, wat ze helemaal geweldig vinden.
Daarna gaan wij weer verder met ons eigen ochtendritueel. De achterdeuren staan open en de oudste Himbavrouw ziet dat ik dagcrème op mijn gezicht smeer. Ze komt aangesneld met een lach op haar gezicht en twinkelende ogen; ze herkent dit! Zij smeert zich natuurlijk ook in… Ik  geef haar een beetje crème, ze ruikt eraan en dan doet ze haar mond en ogen stijf dicht en met snelle bewegingen smeert ze het over haar hele gezicht. We lachen samen. Wat een bijzondere ontmoeting; zo puur, zo echt!

IMG_8809Vol van deze belevenis gaan we weer op pad. De weg wordt heftiger, de rivierbeddingen dieper. In de verte zie ik Himba’s met hun kudde koeien. Ik wil daar graag een foto van maken en we stoppen. De jonge vrouwen en een kind komen nieuwsgierig, maar behoedzaam dichterbij. Als Marc een foto wil maken, duikt er eentje verschrikt achter een struik. Ze weet niet wat het is! Uiteindelijk voelen ze zich voldoende op hun gemak en giechelend staan ze naast ons. Zij zijn net zo geïnteresseerd in ons als wij in hen. Wat bijzonder. Van deze dames nemen we afzonderlijk een foto, waar ze uiteraard een print van krijgen. Ook bij hen is dit een schot in de roos.

_TIG6393En zo sluiten we onze ontdekkingstocht door Angola, met twee spontane ontmoetingen op één dag, op een fantastische manier af!

Benieuwd naar de foto’s van Angola?

12 reacties op “Ontmoeting met Himba’s in Angola

  1. Beste Sonja en Jeroen,

    Met enorm veel plezier hebben wij jullie site minutieus doorgespit. Wij willen jullie voorbeeld volgen en vertrekken in oktober dit jaar.
    Ik vroeg me af hoe jullie het visum voor Angola hebben weten te organiseren. Ik kan hier tot mijn spijt maar erg weinig informatie over vinden op internet, dus waarom niet aan de ervaringsdeskundigen vragen.

    Veel dank!

    Arjan vd Akker

  2. Na het zien van de foto’s net weer het verhaal er bij gelezen! over Angola! Wat een geweldige mooie ontmoetingen zijn dat geweest! Ik heb weer genoten. Dikke knuffel, lief Vaneke

  3. Is al lang geleden, dat lijk me leuke ontmoeting, Profiteerd en we wachten heel rustig op jullie avontuur kunnen horen en zien…
    Kids goed, Ronald is terug en de 28 september is de Doop van Miguel… Jammer dat jullie zijn nog net niet hier.
    Nog een fijne reis vol avonturen!!!
    Veel grotjes en knuffels.

  4. Wat weer een heerlijk verslag om te lezen. Tja, de Himba mensen, zij blijven ons ook fascineren. Maar zomaar een onverwachte ontmoeting… Hoe mooi kan het reizen zijn.

    Nog een baie goeie reis verder.

    Jan en Ada
    http://www.adarosman.nl

  5. Whauww, wat een bijzondere gebeurtenis weer. Heerlijk om het te lezen. Wat fantastisch om op één wereldbol zoveel verschillende mensen te ontmoeten en dan inderdaad nieuwsgierig zijn in en naar elkaar. GEWELDIG!!!
    Kan de schouder van Jeroen als die hobbels en primitieve weggetjes wel aan?
    geniet luitjes en laat ons vooral meegenieten.
    dikke kus xxx

  6. Zitten inmiddels (weer) bij Paul en Renate,maar zo als je ziet blijven wij jullie volgen!
    Wat zullen deze foto’s schitterend zij qua kleur, zijn benieuwd?!

    We zijn 3 juli uit Hengelo vertrokken en zijn al weer helemaal gewend op camping Zebra. We blijven hier tot Jan en Margriet hier zijn en gaan dan nog rondtrekken in Marokko…tot half augustus van dan roept het werk weer.

    Op dit moment is het het rustig op de camping. Veel rustiger dan vorig jaar.
    We hebben dus volop tijd gezellig te kletsen en uit te rusten.
    Hassan met vrouw en kind wonen op in hun eigen huisje op de camping.
    Gisterenavond hebben we gezamenlijk met hen ontbeten (’t is ramadan).
    Zebra ziet er mooi uit. Alles groeit en bloeit, dankzij de tuinmannen die elke dag weer met de slang alles van water voorzien.

    Wij wensen jullie veel avontuur en plezier. Ook van Paul en Renate
    Dikke kus van Koos en Henriëtte

  7. Een mooi verhaal weer. Ben benieuwd naar de uitgebreide versie van al deze avonturen

  8. genoten van het verhaal. We zijn erg benieuwd naar de foto’s van deze bijzondere mensen. xxxtake care

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *