Zuid-Afrika - o.a. Kaapstad, Route 62 en Montagu

Reispauze in Zuid-Afrika

Zo’n zestig kilometer voor Kaapstad komt de Tafelberg al in zicht. Met iedere kilometer die we dichterbij komen, wordt deze berg imposanter. Twee keer eerder zagen we hem al, maar nu voelt het anders. We rijden er in onze eigen auto op af, na een ongelofelijk avontuur door West-Afrika. We rijden de stad binnen onder de begeleidende klanken van Jazz-muziek, die perfect bij het plaatje en de sfeer passen. Wat een mijlpaal; de meest emotionele tot nu toe. Voor de meeste overlanders is dit het eindpunt van hun reis en zo voelt het voor ons ook. Maar eigenlijk zijn we nog maar halverwege.

Zo aan het einde van de middag wordt de Tafelberg prachtig goudgeel aangelicht door de zon. Wat een aankomst. Kaapstad bereiken na tien maanden reizen is echt heel bijzonder.

Balans opmaken

_TIG8716De GPS leidt ons soepel naar het huis van onze Kaapse vrienden Jon en Penny. Het wordt een hartelijk weerzien; ongelofelijk dat we hier na 10 jaar weer zijn! Dit moet gevierd worden; de fles champagne gaat open en een heerlijk diner wacht op ons.

Kaapstad is het punt waar we de balans opmaken; financieel en mentaal. Hier beslissen we of we de Landcruiser naar Nederland verschepen of dat we via Oost-Afrika naar huis rijden. Financieel staan we er minder rooskleurig voor dan gehoopt. Mentaal gezien zie ik er op dit moment tegenop om de reis te vervolgen. Nu we bij onze supergastvrije vrienden logeren en in de watten worden gelegd, merk ik pas hoe moe ik ben.
We besluiten eerst goed uit te rusten voordat we een beslissing nemen.

Het regent en stormt hier bijna onafgebroken; het is de slechtste winter in jaren. Hebben wij weer! Wat een geluk dat we bij onze vrienden in huis zijn en niet op een camping bivakkeren. Al is het steenkoud binnen; centrale verwarming kennen ze hier niet (het is meestal toch goed weer) dus moeten we het doen met een elektrisch kacheltje in de woonkamer.

Kaapstad laat ons niet los

IMG-20130809-00117Op de sporadisch droge momenten trekken we er op uit. Met een kop cappuccino in de hand en een stuk heerlijke chocoladecake voor onze neus, genieten we van het uitzicht en verzuchten we dat we hier wel langer willen blijven. Kaapstad voelt zo goed en relaxed, dat hebben we nog nergens anders ervaren.

We bespreken serieus de mogelijkheid om een reispauze in te lassen. Jon en Penny opperen om hier een paar maanden te gaan werken. Zij hebben de contacten en kunnen wel eens links en rechts informeren. Dat vinden we wel een spannend idee en ook al is de kans van slagen niet groot, een poging wagen is al leuk.

Jon heeft via een vriend een naam en telefoonnummer gekregen van een Nederlander met een eigen reclamebureau. Jeroen belt hem meteen en zit anderhalf uur later al bij hem op kantoor voor een oriënterend gesprek.
We praten er samen uitgebreid over. Hoe lang willen we blijven? Hoeveel geld moeten we verdienen om de kosten thuis te dekken en hier te leven? De lonen liggen hier een heel stuk lager, dus het zal niet meevallen.
Het wordt allemaal wat concreter en reëler; spannend of het gaat lukken!

Onrust in Egypte

In het nieuws zien we dat in Egypte de hel is losgebarsten. De interim-regering heeft Caïro leeg geveegd met bulldozers en er is volop geschoten, waarbij vele doden en gewonden zijn gevallen. Dit ziet er niet goed uit. Egypte is voor ons een cruciale doorgang naar Europa. Een extra reden om wat langer hier te blijven en te bekijken hoe de situatie zich ontwikkelt.

Storm jaagt ons niet weg

Het slechte weer eist inmiddels zijn tol; vorige week is er een schip gestrand in de buurt van Knysna en een vissersboot is op de rotsen van Robbeneiland vastgelopen; gelukkig zijn alle bemanningsleden van beide boten gered. Diverse sloppenwijken staan deels onder water. Het blijft maar gieten, dag na dag.

Onze auto schudt heen en weer door de sterke wind als we langs zee rijden. Het is lekker om even uit te waaien met zicht op de ruige golven en de geruststellende lichtjes die aangaan nu Kaapstad langzaam in duisternis wordt gehuld. Zucht… ondanks het extreem slechte weer is ons gevoel om hier langer te willen blijven, onverminderd sterk.

En dan volgt eindelijk -een maand na het eerste contact- het verlossende bericht: Jeroen kan aan de slag met een nieuw project. We kunnen langer blijven!
Maar eerst gaan we nog even ‘op vakantie’, hoe bizar dat in onze situatie ook klinkt.

Hollandse nostalgie

route62‘Route 62’ blijkt een schot in de roos. Het eerste deel bestaat uit groene, glooiende heuvels met velden vol bloeiende, goudgele korenbloem die heen en weer zwiepen in de wind. Hollandse koeien in de wei. “Het is net Limburg” verzucht Jeroen en ik mijmer weg bij dit uitzicht. Het lijkt zo vertrouwd, hoewel de kraanvogels in het veld niet echt in het Hollandse plaatje thuishoren. Ik negeer ze en concentreer me op de bonte koeien.

ApplepieValleien vol fruitbomen trekken voorbij; het is lente en ze bloeien prachtig in roze en witte tinten. Ze steken schril af tegen de donkere, serieuze bergketens die erachter verrijzen.
In Montagu eet ik voor het eerst sinds maanden een kroket. Qua smaak komt ‘ie bewonderenswaardig dicht in de buurt van de Hollandse variant. Plus overheerlijk appelgebak met echte slagroom; mijn dag kan niet meer stuk.
In dit plaatsje blijken veel Nederlanders te wonen, dat verklaart deze Hollandse lekkernijen!

_TIG9753Het is genieten van deze route vol boerderijen, wijnstokken, vee, olijf- en fruitbomen. De farmstallen langs de weg doen we af en toe aan en we vergapen ons aan de schappen vol heerlijke producten als gedroogd fruit, snoepjes, olijven, jam, koekjes, wijn; noem maar op. Er wordt hier opvallend veel Afrikaans gesproken, dat me steeds meer in de oren klinkt als een zwaar Nederlands dialect. Het Afrikaans-Nederlandse boerensfeertje bevalt ons erg goed. Stiekem toch een beetje heimwee naar ons Brabantse land…

Twijfel slaat toe

_TIG8903Via de prachtige kustroute vol walvissen en dolfijnen rijden we terug naar Kaapstad. En dan slaat de twijfel toe. Op acht oktober gaat Jeroen’s project dan toch echt beginnen. Na een jaar 24/7 samen, moeten we het ineens overdag zonder elkaar zien te stellen. Dat idee staat ons helemaal niet aan. Onderweg hebben we pogingen ondernomen om woonruimte te vinden, dat is nog niet gelukt. We bivakkeren nu heel onhandig op de dichtstbijzijnde camping, 35 kilometer buiten de stad. Waar zijn we aan begonnen?

_TIG9330Jeroen start onwennig aan zijn nieuwe project, terwijl ik me non-stop bezig houd met het vinden van woonruimte. Kamperen doen we inmiddels op de beveiligde parkeerplaats van het bedrijf in Longstreet; hartje centrum van Kaapstad.
Na een week verruilen we het bruisende centrum voor een kleine woonruimte net buiten de stad. Een perfect plekje voor ons. Ongelofelijk, want ook al is het maar tijdelijk, we wonen nu echt in Kaapstad.

Benieuwd naar de foto’s van Zuid-Afrika?

Lees ook de andere blogs over Zuid-Afrika:

10 reacties op “Reispauze in Zuid-Afrika

  1. Hoi Sonja en Jeroen,
    Net jullie laatste bericht gelezen. Hoop dat de mix van wonen/werken/reizen, even op adem komen, jullie goed doet en jullie uiteindelijk een goed besluit kunnen nemen over de toekomst, veel succes erbij!
    Van Maaike al gehoord dat ze jullie bericht op Facebook had gelezen over jullie meemaken van van alles rondom het overlijden van Mandela.
    Gisteren ook nog over jullie gesproken. Het was broers/zussendag en we hebben samen genoten, gelachen en bij gekletst, foto’s gezien van Netty in Shri Lanka, Ton in zijn kilt! Heerlijk gegeten en gedronken en door Breda gewandeld, herinneringen ophalend.
    Ik wens jullie het allerbeste toe en veel genieten en uitrusten enz.
    Lieve groetjes vanuit een vandaag wat somber Bavel.
    Els

  2. Wat een prachtig verhaal weer…puur ‘mee’genieten!! Ben benieuwd wat jullie gaan doen. Heel veel plezier en sterkte bij het nemen van de volgende beslissing. Hele dikke knuffel, liefs Vaneke xxx

  3. Hey daar buurtjes,
    Het is een goed idee om tijd te nemen, bij te komen, alle indrukken te verwerken en hopelijk genoeg geld bij elkaar te vergaren om de reis via land voort te zetten richting “ons straotje”.
    Daartegenover staat wel dat jullie huisje nog langer zonder jullie moet doen, net erg voor het huis maar wel voor jullie buurtjes. Ik denk steeds vaker…jee, wat zijn ze al lang weg. Maar goed zoals beloofd zal ik er zijn om jullie welkom thuis te gaan heten want mijn scan was weer goed.
    Geniet van deze pauze en het vervolg van jullie tocht zal nog meer gewenst zijn.
    Liefs van jullie buurtjes

  4. Ja, dat krijg je ervan (jullie avonturen lezen): we zijn weer Landcruisers aan ’t bekijken op internet en voorzichtig plannen aan het maken voor na mijn bachelor (en voor de master) en Alex’ afstuderen. Klinkt ondanks de (reis)vermoeidheid nog steeds heel aantrekkelijk allemaal (ja ja, zelfs de moeilijke dingen). Nu jullie een huisje hebben, is er ook vast een adres waar we kaartjes en hagelslag naar toe kunnen sturen :-). Mogen we die? Geniet!

  5. Hallo buurtjes, we kunnen ons heel goed voorstellen dat je tijd neemt om eens even uit te rusten na al deze ongelooflijke avonturen! Maak er ruimschoots gebruik van. En zoals anderen ook al zeggen: verwen jezelf maar blijf altijd denken dat je hier in Nederland thuishoort! Wij kunnen in ieder geval melden dat jullie huis er nog helemaal staat.Dus dat zit wel goed. Geniet van de dingen die op je pad komen en laat ons meegenieten. We bewonderen jullie, groetjes van ons.

  6. Wat een avontuur! Nu een huisje in Kaapstad! Maar zoals ik verder lees zijn jullie Brabant nog niet vergeten! Geniet er nog van en hopelijk ooit tot ziens war!
    Liefs van ons hamari

  7. Jullie hebben een prachtig jaar gehad en zijn er goed door gekomen op wat kleine ongemakjes en angstige momenten na. Dit is ook een tijd om na te denken wat je verder wil, om daar een poosje te blijven wonen waar je je thuis voelt is prachtig. Geniet er maar van. Wij krijgen de mails wel weer door van Hans en Mariska. Groetjes

  8. Het is niet te geloven! wat heerlijk om dat geen te kunnen doen wat in je opkomt, wat op je pad komt en gewoon kijken waar dit weer uitkomt. echt ongelofelijk en wat een avontuur. Dit had je niet kunnen voorspellen en dan is het juist zo bijzonder. Sonja nu kun je lekker alle foto’s en verhalen op je gemakje rangschikken. Meid jij komt tijd te kort hoor. Verwen ons gewoon met een extra verhaaltje of een een hele mooie foto sessie? mmmm ik kijk er al naar uit. En bovenal…… verwen jezelf met deze onverwachte wending maar blijf altijd denken dat je hier in Nederland thuis hoort. xxx Lianne

  9. Veel genieten samen (zoveel jullie kunnen) bij alles wat jullie willen doen en gaan doen. Nederland wacht wel! Ik heb wel bewondering voor jullie doorzettingsvermogen. Maak er ’t beste van. Ik blijf jullie volgen. Groetjes Annie.

  10. Huh? Da’s een onverwachte wending…
    Maar het lijkt een prima oplossing zodat jullie later je reis voort kunnen zetten…
    En Kaapstad en omgeving is niet zo slecht om een tijdje te verblijven vermoed ik 😉
    Het is een beetje noodzakelijk kwaad dat jullie nu overkomt, maar maak er het beste van, het biedt uitzicht op een goed vervolg.

    Groet, Ron

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *