Sudan - Khartoum, Hamed-El-Nil moskee

Vreugde om Allah in Sudan

_TIG4726De groen-wit geschilderde Hamed-El-Nil moskee ligt er sprookjesachtig bij tegen de gekleurde avondlucht. De omgeving is iets minder sprookjesachtig: een begraafplaats.
Het is vrijdag en dan gebeurt hier iets bijzonders; naast het gebruikelijke gebed wordt de verering van Allah op uitbundige wijze geuit.
Ik ben nieuwsgierig hoe dat er dan aan toe gaat. Jeroen en ik worden door de oudere generatie mannen vriendelijk begroet en welkom geheten.

Trance

De _TIG4750menigte groeit, het _TIG4765rumoer wordt luider en dan klinkt er ineens tromgeroffel. Er vormt zich _TIG4745een kring van mannen die zich bescheiden beweegt en zachtjes zingt. Vrouwen en kinderen staan naast de kring en deinzen rustig mee.

De tromslagen worden krachtiger en het gezang luider. Steeds meer mannen bewegen zich op het ritme. De grootse enthousiastelingen begeven zich midden in de kring; er wordt gehupst, gesprongen, geschreeuwd en omhelst in de vreugde om Allah.
Het ritme van de trom wordt strakker en dezelfde zinnen worden keer op keer herhaald; men raakt in een soort trance. Ook de zang en beweging van de vrouwen aan de ‘zijlijn’ wordt nadrukkelijker.
Het is een apart sfeertje, wat ik niet goed weet te plaatsen.

Blote voeten

Jeroen staat inmiddels ín de kring -nee, hij heeft zich niet bekeerd- om te fotograferen. Nadat hij zijn schoenen had uitgedaan, was het toegestaan om daar te staan. Ik sta nog aan de zijlijn, ik heb het gevoel dat ik er niet in mag.
De vrouw achter mij ziet mijn aarzeling en spoort me aan; “Je mag er best in, als je je schoenen maar uit doet”. Als zij het zegt, zal het wel goed zijn. Fout gedacht.
Binnen twee seconden dirigeren drie mannen me zonder pardon de kring uit. Ik stamel; “M’n slippers…” en wijs naar mijn uitgeschopte schoeisel op de grote hoop. Bij God’s gratie -of eigenlijk die van Allah- mag ik ze nog net pakken.

Exclusief voor mannen

_TIG4752Dit is verboden terrein voor vrouwen, dat is me nu wel duidelijk. Ik kijk vragend naar de vrouw die me groen licht gaf; zachtjes zegt ze; “Sorry”. Ik sluit me nu maar gedwee aan bij de andere vrouwen, die tweederangs hun verering voor Allah uiten. Ik weet m’n plaats.

Benieuwd naar de foto’s van Sudan?

8 reacties op “Vreugde om Allah in Sudan

  1. Zit ik jullie mooie verslag te lezen en kijk even waar jullie zijn, zijn jullie al in Italië! We kijken er naar uit jullie weer eens live te zien. Goede thuisreis en heel veel sterkte met wennen in ons kikkerlandje…… Groetjes, Marijke en Joost

  2. ha luitjes,
    Zit ik heerlijk jullie verhaal te lezen en daarna altijd even de leuke reacties. Dan lees ik ergens Italie???? WAT zijn ze al in Italie? dat ligt toch maar een dagje rijden hiervandaan? dat betekent bijna thuis? whow dit gaat me ineens te snel. zit het er nu al op? geen mooie verhalen meer? oh wat is dit afkicken. hele goeie reis.xxx

  3. Wederom weer een bijzonder mooi verhaal en het is vast nog niet het laatste want al zijn jullie alweer terug in Europa in de verhalen reeks nog langggggg niet. Dus we hebben nog wat te goed. Ondertussen geniet ook lekker van een Europa, anders, maar ook mooi! Verder leg de laatste kilometers voorzichtig af en we zien jullie binnenkort in het prachtige Brabant! Lieve groet van ons.

  4. Jeetje wat vliegt de tijd zeg! Al weer in Sudan, wow! En nog steeds nieuwe avonturen, bijzondere momenten – superleuk! Ben benieuwd naar de foto’s!!!!

  5. Jaaa, lees nu ook dat we -als jullie een beetje gas op plank geven- dit weekend nog kunnen borrelen! Wow, wat een raar idee dat jullie weer zo dicht bij zijn. Geniet van de reis naar huis en tot gauw?! Groetjes, Alex en Anja

  6. Heeeeeeej buurtjes, bijna thuis…..Van hieruit mag de vlag uit maar voor jullie is dat nog niet zo zeker. Zijn jullie al toe aan de waan en sleur van alle dag hier in dit steeds gekker wordende land. In elk geval zal het fijn zijn als er bij jullie huis weer leven in de brouwerij is.
    Een laatste veilig stuk reis en jullie zijn er weer.
    Alvast welkom thuis!

  7. Beste Sonja en Jeroen,
    Eerst jij Sonja, een helaas verlate verjaardagsfelicitatie, op zaterdag 4 oktober was de feestelijke dag
    Dat gevoel van een(2e rangs) kerklid als vrouw, komt ons bekend voor. Bij ons, tijdens onze Oost-Turkije reis – bij het op onze sokken, achterin de moskee – blijven kijken, wat er zoal in zo’n Islamitische rouwdienst plaatsvind,- werd Edith op haar schouder getikt om als vrouw boven tussen de andere vrouwen de dienst te volgen.
    Enkele van jullie fans schrijven, “het zal wel wennen worden ,eenmaal terug in Nederland”, of, “lekker dubbel” of “een apart sfeertje, weet niet goed te plaatsen” en “veel sterkte”!
    Nog even en ook jullie zijn weer thuis, thuis in een land waar een kleine onderdrukking, allerlei problemen dreigen door- en tegen de IS, een wereldwijde Islamitische secte
    een land waar, door actiegroepen, m.b.t.. de slavenhandel en donkergetinte nieuwe Nederlanders door, o.a. AH, alle zwartepietenvormen uit de winkel zijn verwijderd en waar in diverse grotere plaatsen de zwarte piet niet zwart meer mag zijn en dan weet ik nog niet wat de kleuters daar in mogen maken..Ik zou bijna zeggen, probeer te blijven waar jullie genieten van het meesten wat jullie tegenkomen. Ik weet niet of jullie nieuws via de sateliet kunnen ontvangen, Dan zal het e.e.a. vast heel vreemd overkomen.Groetjes en een goede en mooie terugreis!
    Karel Tiggelman

  8. Prachtige foto’s! Fijn om weer wat van jullie te horen. We gaan jullie na 2 jaar nu toch echt wel een beetje missen, maar genieten ook nog enorm mee van de reis door alle verhalen. Lekker dubbel!
    Zorg goed voor elkaar en geniet.
    Groetjes, Anja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *