Zimbabwe - Chimanimani en Chinhoyi Caves

Zimbabwe verdient meer aandacht

Een Fransman spreekt ons aan; “Gaan jullie naar Mozambique?” “Over twee dagen gaan we de grens over” antwoordt Jeroen. Hij blijkt al jarenlang in Mozambique te wonen en vertelt ons dat de veiligheidssituatie in het zuiden de afgelopen dagen is verslechterd.

Een deel van de route die we zeker gaan rijden, wordt alleen in konvooi afgelegd. “Het konvooi is tien kilometer lang en met alleen politie voor- en achteraan niet voldoende beveiligd. Er wordt iedere dag op geschoten en de geraakte auto’s in brand gestoken.” Zijn werknemer kreeg een kogel in zijn rug, maar heeft het gelukkig overleefd. We bekijken samen met hem de kaart, maar er is geen veilige alternatieve route naar het noorden. Dus besluiten we voor het eerst deze reis om onze plannen drastisch om te gooien en Mozambique over te slaan. Het is nu te riskant en dus gaan we rechtstreeks naar Zimbabwe.

Herinnering aan West-Afrika

Landschap in Oost Zimbabwe in de buurt van Chimanimani.We verkennen het oosten van Zimbabwe. De heuvels veranderen in bergen, allen voorzien van een felgroen kleed. We passeren vele bananenplantages, maisvelden en een enkele koffieplantage.
Overal zwaaien en begroeten mensen ons vriendelijk en er wordt niet gebedeld, ook niet door kinderen. Er is een levendige straathandel, vrouwen dragen spullen op hun hoofd met hun kind in een handdoek op de rug gebonden. Ik mis de kleurrijke doeken, maar verder doet het me weer sterk denken aan West-Afrika.

Voorzichtig herstel

Het plaatsje Chimanimani is niet meer dan een paar gebouwtjes bij elkaar in de modder. De ‘Heaven Lodge’ belooft meer dan de naam werkelijk waar maakt. De eigenaar vertelt: “De eerste jaren liep het goed, daarna stortte het toerisme in en kwam er gedurende tien jaar niemand meer. Sinds dit jaar druppelen er weer wat mensen binnen.” Tien jaar zonder inkomsten heeft duidelijk zijn sporen nagelaten. Het huis van de eigenaar ziet er verwaarloosd uit en de houten huisjes die verhuurd worden vallen bijna van ellende uit elkaar. Nu is hij voorzichtig begonnen met opknappen. “Het toiletgebouw wordt nu vernieuwd.” Wij kamperen op het zompige grasveld.

Intrigerende waterpoel

Chinhoyi Caves bij Harare.Waar we ook heen gaan, we zijn overal de enige buitenlandse reizigers; we hebben Zimbabwe voor onszelf. De ‘Chinhoyi Caves’ vormen daarop geen uitzondering. De eerste grot is aan twee kanten open. Aan het uiteinde ligt een waterpoel, in een intrigerende diepblauwe tot bijna paarse kleur. Als een wolk het zonlicht even dempt, wordt de onderwaterwereld zichtbaar; er blijkt nog een flinke rots verscholen te liggen en het wemelt er van de vissen.
Vanuit de gaten in de hoge rotswanden klinkt het heldere gesjirp van vleermuizen. Verder heerst er een serene rust, die in schril contrast staan met de geschiedenis; blijkbaar gooide de regerende chief hier een paar eeuwen ongehoorzame volgelingen naar beneden.

Chinhoyi Caves bij Harare.Voorzichtig daal ik af in de ‘Dark Cave’; enkele vleermuizen vliegen rakelings langs me heen. Ik kijk nu van binnenuit op de poel en door de duisternis van de grot oogt het water prachtig transparant ijsblauw. Het is duidelijk zichtbaar dat er nog een onderwatertunnel loopt.

Meer toeristen gewenst

We ontmoeten hier vijf Zimbabwanen en we raken aan de praat. Ze vinden het geweldig dat we hun land bezoeken. We spreken even over de situatie in Zimbabwe. John, de meest spraakzame, is cameraman en heeft in Amerika gewerkt. “We moeten leren van onze fouten” zegt hij veelbetekenend. “En heel veel geduld hebben”, doelend op het omstreden aanhoudende leiderschap van president Mugabe. Volgens John was er vroeger een goede handelsverhouding met Zuid-Afrika. “Maar nu zijn we geïsoleerd en is de ontwikkeling van ons land volledig gestagneerd.”
Het vijftal is er van overtuigd dat het ooit goed komt. “Vroeger kwamen er veel toeristen, naar de Victoria Falls en deze Caves”, vertelt een van de vrouwen. “Zuid-Afrika en Zambia hebben de Victoria Falls als toeristenbestemming overgenomen en levend gehouden, hopelijk kunnen wij er in de toekomst ook weer van profiteren.”

Een verlegen jongeman fluistert me toe; “We hebben toeristen nodig. Niemand bezoekt ons land meer door de negatieve publiciteit. Zeg dat ze moeten komen, met velen!” Eh, zoveel invloed heb ik nou ook weer niet, maar ik kan wel een goed woordje doen. Als je de politiek even buiten beschouwing laat, heeft Zimbabwe echt wel wat te bieden. Naast de indrukwekkende Victoria Falls en ongerepte nationale parken vol wildlife, zijn er de bergen in het oosten en het allerbelangrijkste; de supervriendelijke en hartverwarmende bevolking.

We nemen afscheid en krijgen een omhelzing; een ‘African hug’ zoals ze dat noemen. Ze zijn oprecht dankbaar dat wij door hun land reizen. Het ontroert me wel een beetje. Wat een lieve mensen. Zimbabwe verdient meer aandacht!

Benieuwd naar de foto’s van Zimbabwe?

Lees ook de andere blogs over Zimbabwe:

9 reacties op “Zimbabwe verdient meer aandacht

  1. Whow wat een fantastisch verhaal weer. En wat een prachtige foto’s. Staan zo goed in mijn eigen album ha ha je moet wat als je zelf niet van die verre reizen houdt.
    Ik geniet weer enorm van jullie belevenissen. Ik denk Sonja dat jij met jou verhaal stiekem veel toeristen lokt die dit jaar eens een kijkje gaan nemen.
    geniet met volle teugen. dikke kus Lianne

  2. Hallo Sonja en Jeroen
    Via Ada Rosman (mijn vriendin) heb ik jullie reisverslag gekregen . Erg leuk om jullie reisverhaal over Zimbabwe te lezen en foto”s te zien. Jullie mogen ze vast voorbereiden op de komst van nog twee Hollanders want wij gaan eind augustus ook voor drie weken naar Zimbabwe!. Vanaf Harare naar het oosten, Nyanga, Vumba Mountains, Gonareshou NP, Matobo hills, Hwange NP en als laatste de Victoria Falls. We verheugen ons er erg op, zeker nu we weten zo welkom te zijn. Jullie nog een hele fijn reis toegewenst en wie weet nog eens tot ziens bij Ada en Jan
    Hartelijke groeten
    Hennie de Bruin
    Jan Assen

  3. Lieve Sonja en Jeroen, wat een mooi en ontroerend verhaal over Zimbabwe en prachtige foto’s!. Fijn dat jullie niet door Mozambique gaan, jullie hoeven de spanning niet op te zoeken, die krijgen jullie zo ook wel denk ik. Geniet van alles en fijn dat ik mee mag genieten!
    Hele dikke knuffel, liefs Vaneke

  4. Fijn om weer een levensteken te krijgen. Haha.. We maakten ons al een beetje zorgen en hebben toevallig vorige week met Martin gemaild. Die stuurde ons gelukkig al een update. Lekker genieten van elke dag dat je niets moet en hoeft. XXX

  5. Hopelijk wordt het land ooit weer zo gezond als voor dat Mugabe ten tonele verscheen want het lijkt mij eigenlijk te mooi om niet aan de rest van de wereld te laten zien zoals jullie het beschrijven? Wij hebben nog een briefje van 5.000.000,- Zimbabwe dollar liggen …..wie weet wordt het ooit nog wat waard! Voor jullie geldt….blijf voorzichtig en blijf genieten. Liefs van ons.

  6. Lieve Jeroen en Sonja,
    Klinkt prettig dat die Fransman jullie zo goed kon voorlichten over Mozambique!
    En wat is Zimbabwe mooi… Het lijkt bijna of je je kleren kunt verven in het kobaltblauwe water.
    Geniet van al dit moois!

  7. O,O, wat zijn we blij om eindelijk iets veilig en gezond van jullie te horen! Wat zien jullie een mooie dingen, prachtig die foto’s.
    En heerlijk om te zien dat je naar het noorden gaat. Over huis praten we nog niet, eerst nog heel veel beleven. Geniet nog veel en beleef nog mooie dingen. Een prachtige en veilige reis wensen we jullie toe. En we wachten op jullie volgende verhaal. Groeten van ons J. en A.

  8. Wat een mooi verhaal. En die foto’s. Wauw wat is het mooi daar!
    Wordt dan toch een reisje Zimbabwe?
    Hihi…..het klinkt heel aantrekkelijk hoor. Maar die avonturen laten we mooi aan jullie over.
    Geniet er van. Dikke kus, Mariska

  9. Zimbabwe is een mooi land (en niet alleen omdat Annamarie er geboren is :) ). We zijn er in 1998 voor het eerst en laatst samen geweest en het was een belevenis! Echt vriendelijke mensen (vooral buiten de grote steden) die o zo graag contact hebben en ook fantastische plekken om te bezoeken. Denk naast de Victoria Falls aan het indrukwekkende Great Zimbabwe, World View (begraafplaats Cecil Rhodes) en meer. Die mensen waren het die ons het besef gaven dat onze kinderen (toen te klein om mee te gaan) Afrika moesten zien om te ervaren hoe mensen daar leefden. We zijn daardoor nu twee keer met hen (inmiddels twintigers) in Afrika geweest. Zimbabwe staat op ons lijstje om zeker weer eens te bezoeken!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *